![](https://www.kathimerini.com.cy/assets/modules/wnp/articles/202409/532120/images/b_1.jpg)
Κατά τις έξι δεκαετίες της Πέμπτης Δημοκρατίας, η Γαλλία είχε κυβερνήσεις πλειοψηφίας που ήταν πιστές σε προέδρους, άλλες που τους εναντιώνονταν (η λεγόμενη πολιτική «συγκατοίκηση») και, τα τελευταία δύο χρόνια, κυβερνήσεις μειοψηφίας που πασχίζουν να εφαρμόσουν την ατζέντα του Εμανουέλ Μακρόν.
Πλέον, με τον διορισμό ενός «ανεξάρτητου» πρωθυπουργού – του βετεράνου κεντροδεξιού πολιτικού Μισέλ Μπαρνιέ – η χώρα βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με το παρελθόν. Και η κυβέρνηση του Μπαρνιέ πιθανόν να πάρει μια γεύση από τις ασταθείς συμμαχίες της Τέταρτης Δημοκρατίας.
Σε μια βαθιά διχασμένη Εθνοσυνέλευση, ο Μπαρνιέ δεν χαίρει προσωπικής στήριξης. Σε θεωρητικό επίπεδο – αν και όχι πάντα σε πρακτικό – μπορεί να βασιστεί στους 47 βουλευτές του κεντροδεξιού στρατοπέδου του, στους 166 βουλευτές του κεντρώου Μακρόν καθώς και σε 21 ανεξάρτητους. Το σύνολο, όμως, απέχει πολύ από την πλειοψηφία των 289 που απαιτείται για να κυβερνήσει.
Επιπλέον, η συμμαχία των τεσσάρων κομμάτων της Αριστεράς, η οποία έχει 193 έδρες, είναι εξοργισμένη με τον Μακρόν, καθώς ο Γάλλος πρόεδρος αρνήθηκε να διορίσει ως πρωθυπουργό την υποψήφιά τους, Λουσί Καστέ. Τα κόμματα αυτά σκοπεύουν, πλέον, να αυξήσουν τις προτάσεις μομφής και να ρίξουν την κυβέρνηση.
«Πρωθυπουργός υπό επιτήρηση»
Αυτό, σύμφωνα με το Politico, συνδέει την επιβίωση του Μπαρνιέ με τους προσωπικούς και πολιτικούς υπολογισμούς αλλά και τα «καπρίτσια» της ηγέτιδος της Ακροδεξιάς, Μαρίν Λεπέν, η οποία, ανά πάσα στιγμή, θα μπορούσε να προσθέσει τις 142 ψήφους της στην Εθνοσυνέλευση στις 193 της Αριστεράς προκειμένου να δημιουργηθεί μια πλειοψηφία που θα ανέτρεπε την κυβέρνηση Μπαρνιέ.
Το περασμένο Σαββατοκύριακο, η Λεπέν και ο Ζορντάν Μπαρντελά, επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματός της «Εθνική Συσπείρωση», δήλωσαν στη γαλλική τηλεόραση ότι η Ακροδεξιά δεν επιθυμεί να συνεισφέρει στη «διατάραξη των θεσμών και στο δημοκρατικό χάος» που επικρατεί στη Γαλλία.
Η Λεπέν ισχυρίστηκε ότι «κρίνει τη νέα κυβέρνηση με βάση τις πράξεις της» και περιέγραψε τον Μπαρνιέ ως «πρωθυπουργό υπό επιτήρηση». Στο μεταξύ, άλλοι ανώτεροι αξιωματούχοι της «Εθνικής Συσπείρωσης» είπαν ότι θα υπάρξει «υψηλό τίμημα» για την παθητική στήριξή τους.
Τα παραπάνω υποδηλώνουν – τουλάχιστον μέχρι στιγμής – ότι η Λεπέν είναι έτοιμη να… ανεχτεί τον Μπαρνιέ, εάν αυτός ακολουθήσει πολιτικές που λαμβάνουν υπόψη τις προτεραιότητες της «Εθνικής Συσπείρωσης»: τη μείωση της νόμιμης και παράνομης μετανάστευσης, τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου της εργατικής και μεσαίας τάξης – πιθανότατα μέσω της αύξησης του κατώτατου μισθού – και, τέλος, την κατάργηση της διεξαγωγής των βουλευτικών εκλογών σε δύο γύρους και την καθιέρωση ενός συστήματος αναλογικής αντιπροσώπευσης που θα λαμβάνει χώρα σε έναν μόνο γύρο.
Το μεγάλο ερωτηματικό
Αυτό που δεν είναι ακόμη σαφές, ωστόσο, είναι εάν η Λεπέν προτίθεται να βοηθήσει τον Μπαρνιέ στην αντιμετώπιση της πιο άμεσης κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα: τις επίπονες, δηλαδή, επιλογές που απαιτούνται ώστε να μην βυθιστεί η Γαλλία σε μια καταστροφική δημοσιονομική κρίση μέχρι το τέλος του έτους.
Η Γαλλία θα χρειαστεί σύντομα ένα σχέδιο προϋπολογισμού για τη μείωση του ελλείμματος το 2025, καθώς και την εξοικονομήση 16 επιπλέον δισεκατομμυρίων ευρώ κατά το τρέχον έτος προκειμένου να επαναφέρει το έλλειμμα στο 5,1% του ΑΕΠ – όπως είχε υποσχεθεί στις Βρυξέλλες και στις χρηματοπιστωτικές αγορές – αντί στο 5,6%, στο οποίο και μοιάζει αυτή τη στιγμή να οδεύει.
Για να υποστηρίξει τον Μπαρνιέ σε αυτές τις προκλησεις, η Λεπέν θα μπορούσε εύκολα, σύμφωνα με το Politico, να αναβιώσει τις δημοσιονομικές… εμμονές της ακροδεξιάς, όπως τη μείωση του κόστους της μετανάστευσης, ή να ασκήσει πίεση στον Γάλλο πρωθυπουργό να μειώσει τις συνεισφορές της Γαλλίας στον προϋπολογισμό της Ε.Ε.
Ωστόσο, η στρατηγική της «Εθνικής Συσπείρωσης» θα μπορούσε να μην είναι τόσο προβλέψιμη, αλλά πιο ρευστή και οπορτουνιστική και να αλλάζει από εβδομάδα σε εβδομάδα.
Σε συμπληγάδες η Λεπέν
Η αλήθεια είναι ότι, εάν η Λεπέν ρίξει τη νέα κυβέρνηση, κινδυνεύει να κατηγορηθεί ότι βύθισε τη χώρα στο χάος. Εάν, πάλι, υποστηρίξει έναν προϋπολογισμό «λιτότητας» – έστω και παθητικά – τότε τόσο η Αριστερά όσο και αντίπαλες φωνές εντός της Ακροδεξιάς θα την κατηγορήσουν ότι έγινε ακόμα μία «mainstream» πολιτικός που στηρίζει το στάτους κβο.
Επιπλέον, οι υπολογισμοί της περιπλέκονται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι στο τέλος του μήνα θα βρεθεί ενώπιον του δικαστηρίου για τους ισχυρισμούς ότι υπεξαίρεσε χρήματα από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Εάν καταδικαστεί, ενδέχεται να της απαγορευτεί να κατέχει δημόσιο αξίωμα για μία πενταετία.
Το μόνο, λοιπόν, που είναι σαφές για την πιθανή στρατηγική της Λεπέν στο μέλλον είναι η έλλειψη σαφήνειας, αναφέρει το Politico.
Η Γαλλία προχωράει από τη μια βαθιά κρίση στην άλλη και όσα θα ακολουθήσουν κατά τους επόμενους τρεις μήνες θα είναι σίγουρα περίπλοκα, αμφίρροπα και απρόβλεπτα. Προκειμένου να επιβιώσει, ο Μπαρνιέ θα πρέπει να είναι σκληρός και ρεαλιστής, όπως και στις διαπραγματεύσεις για το Brexit, καταλήγει ο ιστότοπος.
Πηγή: Politico