Είναι αλήθεια – έστω και υπερβολική - ότι ορισμένα υλικά αγαθά κουβαλάνε κάτι πολύ βαρύτερο από την τιμή τους. Βρήκα προχθές – ανάμεσα σε ψηφιακά σκουπίδια – μια φωτογραφία τραβηγμένη σε ένα παγκάκι πάνω στα τείχη της Λευκωσίας του 2017, πριν αυτά γνωρίσουν πανδημίες, σκάνδαλα και γειτονικούς τσακωμούς. Απόγευμα Ιουλίου, κατά τις έξι. Ένας κόκκινος ορίζοντας που δεν θα μπορέσει να φυλακιστεί ποτέ σε pixel κινητού, όσα “Plus” ή “Μax” και να ακολουθούν το όνομα της συσκευής. Το φως χάιδευε τους ενετικούς προμαχώνες, κάνοντας τη νοτιοανατολική Λευκωσία να αιωρείται αμήχανα μεταξύ ενός “ένδοξου” χθες και ενός “αβέβαιου” αύριο.